۲۵ سال بعد، از روپوش سفید شروع؛ اکنون کجاییم؟
در سال ۲۵ سال پیش، دکتر جواد شایان و همکلاسی‌هایش در آزمایشگاه با روپوش سفید ایستاده بودند؛ اکنون هرکدام در مسیرهای متفاوتی قرار دارند: راننده کامیون، نمایشگاه خودرو، مسئول فنی و بهداشتی، کارمند دامپزشکی، اعضای هیأت علمی دانشگاه و علوم پزشکی، داروخانه دامپزشکی، کلینیک دامپزشکی، باغدار، دلال فرش و…؛ این تنوع نشان می‌دهد که انتخاب رشته فقط یک مسیر دانشگاهی نیست. شایان به سختی‌های دوران دانشجویی اشاره می‌کند: خوابگاه‌های خودگردان با شرایط اسف‌بار، هزینه‌های محدود، تنهایی و مصرف مواد مخدر که برخی همکلاسی‌ها را به‌دنبال می‌کرد. او تأکید می‌کند که دامپزشکی فراتر از کلینیک حیوانات خانگی است و در دامداری، مرغداری، کشتارگاه، دارو و واکسن، آزمایشگاه، صنایع غذایی، بخش دولتی و دانشگاه فعالیت دارد؛ هرکدام با چالش‌های اقتصادی و حرفه‌ای خاصی روبه‌رو است. بازار کار پس از فارغ‌التحصیلی بیشتر به مهارت‌های عملی، زبان، فناوری و اقتصاد کار اهمیت می‌دهد تا معدل. شایان هنوز دامپزشکی را دوست دارد، اما هشدار می‌دهد که این حرفه ممکن است در جامعه اعتبار و درآمد کافی نداشته باشد. او پیشنهاد می‌کند که قبل از انتخاب رشته، جوانان به موفقیت‌ها و شکست‌ها، پشیمانی‌ها و سخت‌ترین روزهای حرفه‌ای بپرسند؛ زیرا انتخاب رشته بخشی از چند سال آینده زندگی است. مقاله نه برای ترساندن، بلکه برای ارائه واقعیت کامل و بدون روتوش به نسل جدید است.
عضو کانال تازه های صنعت دام و طیور با آفرین دارو در پیام رسان بله شوید
حکیم مهر | 2026-10-03 01:03:00